Haaaaaaaatjoeee! haaaatjssssoeee... zo gaat het al een paar dagen lang de hele dag door... Iedereen in mijn groep is er van overtuigd dat ik het wereldrecord haaatsjoe-en met gemak op mijn naam kan zetten! Kortom, ik ben een beetje verkouden :) Maar gewapend met een kop thee, een elektrisch kacheltje en een doos tissues kruip ik achter mijn laptop voor een nieuwe update vanuit het Midden-Oosten...

Deze week woon ik alweer een maand in Tel-Aviv. Langzaamaan begin ik de stad steeds beter te leren kennen en wordt het steeds gemakkelijker om mijn eigen weg te vinden in de chaos. Iedereen in de rest van Israël blijft me maar vertellen dat Tel-Aviv een klein landje op zich is. Een leven in een bubbel. Dit is dan ook absoluut waar, je kan een heerlijk leven leiden in Tel-Aviv zonder door te hebben wat er in de rest van het land allemaal aan de hand is. En dat is heel wat!. Hoe langer ik in Israël woon hoe gecompliceerder de situatie voor me wordt. Mijn Tikun Olam programma neigt nogal naar de linkse kant terwijl mijn (religieuze) familie meer naar de rechtse kant neigt. Hierdoor krijg ik allerlei tegenstrijdige gezichtspunten voorgeschoteld wat vaak behoorlijk verwarrend voor me is. Om uit al deze info een eigen mening te vormen is simpel gezegd dan ook niet gemakkelijk :-)

Ok terug naar mijn dagelijkse leventje! Ben ondertussen begonnen met mijn vrijwilligerswerk. Ik heb voor 3 verschillende projecten gekozen.

Nr 1: Zeva: Een soort van sociale vaardigheidstraining voor een groep van 25 kinderen rond de 10 jaar die sociale, emotionele en of leerproblemen hebben.

Nr 2: Etgariem: Een project waarin we sportieve activiteiten doen (voornamelijk fietsen) met kinderen tussen de 8 en 16 jaar met psychische en of fysieke problemen.

Nr 3: Nofim: Een normale basisschool 2 minuten bij mijn huis vandaan waar ik werk met de vluchtelingen uit Sudan en Darfur. Sinds afgelopen zomer zijn er een heleboel vluchtelingen uit Sudan en Darfur via Egypte Israël binnen gekomen. Niemand weet precies wat ze met ze aan moeten en de kids gaan dan ook naar een gewone basisschool. Ik ben mentor van een heel schattig meisje van 8 jaar maar werk ook met andere vluchtelingen. Help ze met Hebreeuws leren(!?), speel spelletjes met ze, praat met ze, etc. Best een uitdaging maar wel erg leuk!

Verder bestond afgelopen maand uit: genieten van de zon, balen van de regen, Daviscup Israël -Zweden kijken, televisieopnames van een uber zionistisch tv-programma in Jeruzalem bijwonen, stappen, kopjes koffie drinken met mijn nichtje,genieten van het beste chocoladerestaurant ooit, nieuwe interessante mensen leren kennen, 2daagse hiketocht door de negevwoestijn maken, moe worden van de Amerikaanse onzin praatjes in mijn groep ;-), onze joodse identiteit bespreken tijdens onze lessen in de seculiere Jesshiva, Bulgaars eten met mijn pappa, Hebreeuws studeren, huisfeestjes van Israëliërs bezoeken, en nog zo veel meer... !

Liefs Hanith