De winter heeft zich inmiddels ingewisseld voor het voorjaar! De tijd vliegt voorbij, zoveel beleeft, zo weinig geschreven....

Afgelopenmaandenheb ik genoten van een leventje met als ritme3 dagen vrijwilligen, 1 dag leren, (weekend)tripje maken, taallessen volgenen seminnars bijwonen.

Ter afwisseling van dit (heerlijke) leventje gaf Tikun Olam ons de mogelijkheid om een week lang vrijwilligerswerk te doenbuiten Tel-Aviv.Een van de mogelijkheden was een week helpen inSderot. Sderot is een stadje vlakbij degrens met de gazastrook. Sinds 2005 heeftIsraël besloten om zich volledig terug te trekken uit dit gebied. Na heftige gevechten tussen Hamas en Fatah hebben de Hamasstrijders uiteindelijk het gebied overgenomen. Nu het Israëlische leger geen controle meer heeftin de Gazastrook,kan Hamas doen wat ze wil. En dat is helaas Israël bestoken met raketten. De stad die het meest getroffen wordt door deze raketten is Sderot vanwege zijn nabijgelegen ligging. Om mijn steun te betuigen aan de inwoners van Sderot besloot ik samen met nog vier andere groepsgenootjes om hier een week lang te helpen. Ik moet zeggen dat deze week een hele ervaring was.

Uit veiligheidsoverwegingen sliepen we een week lang in een schuilkelder onder de grond. Onze opdracht was, het verven van huizen. De eerste dag waren we nog een beetje onwennig en klungelig, maar al snel kregen we de smaak te pakken en gingen we als een speer: badkamers, keukens, hele woonkamers voor ons geen probleem. Wat het werk leuk maakte was dat we elke keer weer bij een nieuwe familie aan de slag gingen en hen leerden kennen. We aten met ze, hoorden verhalen over waar ze vandaan kwamen, douchten bij ze (er was geen douche in de schuilkelder) en proefden zo een beetje van het Israëlische familieleven. De eerste paar dagen vielen er gelukkig geen raketten, maar halverwege de week begon het dan toch echt. Zodra er een raket in de lucht gesignaleerd wordt, gaat er een alarm af en dan weet je dat je nog 15 sec hebt om dekking te zoeken. Dit betekend of naar een schuilkelder rennen of op de grond gaan liggen. Vooral als je op straat loopt is dit nogal een enge ervaring omdat je niet altijd ergens kunt schuilen. Gelukkig heb ik dit niet mee hoeven maken, elke keer als het alarm afging bevond ik mij of in onze schuilkelder of in een huis. Toch loop je constant rond met het gevoel dat er ieder moment een raket kan vallen. Je ziet dan ook niet heel veel mensen op straat. Alleen als het echt nodig is gaan mensen de straat op, kinderen spelen binnen, elk bushokje heeft een schuilhuisje, etc.Wat een contrast met Tel-Aviv! Absoluuteen erg aparte, maarzekerinteressanteervaring...

En dan nu.... vakantie! Komende zaterdag begint Pesach. Een van de belangrijkere feesten in het jodendom. Met Pesach herdenken we de joodse slavernij in Egypte en de uittocht uitEgypte '(Exodus').Pesach duurt zeven dagen en begint met een sederavond. Deze avond loopt altijd volgens een vrij vast patroon waarin teksten worden gelezen, liederen gezongen, 4 glazen wijn gedronken en een maaltijd ( de sedermaaltijd) gegeten. Tijdens de hele pesachweek, mag je volgens dereligieuze voorschriften geen gerezen voedsel eten. In plaats van normaal brood eten we matzes. Een heleboel winkels verkopen dan ook geen deegproducten of gaan helemaal dicht. Deze zaterdag begint het al. Ik ga het bij familie thuis vieren samen met mijn vader en Maria. (groepsgenootje) Dit is mijn eerste keer dat ik met Pesach ik Israël ben en ook dat wordt een hele ervaring:)

Vervolgens komt aankomende dinsdagmiddag mijn lieve vriendinnetje Sjirkje aan op het vliegveld Ben Gurion. Ze komt me drie weken lang gezelschap houden hier in dit fascinerende land. Natuurlijk gaan we lekker rondreizen, en voor genieten, heel veel genieten :)!!

Gak sameach!

Hanith

P.s: ben al bijna beroemd hier:

http://www.jpost.com/servlet/Satellite?cid=1208246572669&pagename=JPost/JPArticle/ShowFull