Bewolkt, zonnig, wind en af en toe een bui....

Welkom in Nederland :-)

Heel kort hebben David en ik even mogen genieten van de eeuwige gesprekken over het weer, het heerlijke oerbrood met belegen kaas, de prachtige grachten van Amsterdam, zalige appeltaart met slagroom, het geordende verkeer, de fietschaos in de grote steden, vriendelijkheid en beleefdheid, de pitoreske plaatsjes in Zuid-Friesland, haring, gezelligheid, de uitmarkt, pataten, kroketten en bitterballen, koud drinkwater uit de kraan, dure treinritjes, zon, regen, wind, en ontelbare weilanden vol koeien en schaapen...

En niet tevergetenhet aller aller belangrijkste : warmte en liefde van vriendjes, vriendinnetjes en familie!

Zonder jullie was deze trip lang niet zo bijzonder geweest! Vond het heerlijk om jullie allemaal weer even om me heen te hebben....

Todaraba!

Hanith & David

Shalom Salaam...

Acht maanden geleden heb ik mijn onbezorgde leventje in Tikun Olam omgeruild naar het wat ‘bezorgdere' leventje van de realiteit in Israël...Ineens moest ik huur gaan betalen, een baan vinden, de taal serieus gaan leren, een sociaal leven opbouwen, en bedenken wat ik nu eigenlijk wil met mijn leven... In de afgelopen acht maanden is er dan ook heel wat gebeurd, heb ik vele beslissingen moeten nemen, veel geleerd en veel gedaan!

Om te beginnen heb ik een mooie kamer gevonden gelegen op een pracht locatie in centrum Tel-Aviv. Het appartement deel ik met nog twee gezellige meiden. Om deze kamer te kunnen betalen ben ik naast mijn 5 maanden talencursus gaan werken in een cafeetje aan de hipste straat van Tel-Aviv, Shenkin. Deze combinatie was in theorie ideaal, in praktijk soms erg vermoeiend.. (5 uren taalles 8 uren werken op 1 dag!) Na 5 maanden was ik er dan ook echt wel klaar mee.

Of het nou kwam door een flinke dosis geluk, de juiste connecties en doorzettingsvermogen van mijn kant of dat iemand daar boven mij een handje heeft geholpen, aansluitend aan het einde van mijn taalcursus vond ik een 'echte baan'! Sinds twee maanden ben ik aan het werk als assistent groepleidster in een naschoolse opvang voor kinderen uit een laag sociaal en economische klasse. De kinderen zijn tussen de 9 en 12 jaar. Het is een behoorlijke pittige baan, alles is natuurlijk in het Hebreeuws, en de kids zijn absoluut niet gemakkelijk! Elke dag is het weer een uitdaging, maar heb zeker het gevoel dat ik heel veel leer!

Ondertussen is mijn lievelings zussie Ariella ook in het land gearriveerd en woont ze nog geen 10 min fietsen bij me vandaan! Heerlijk om elkaar weer constant te kunnen bellen en regelmatig te kunnen zien.

En dan natuurlijk het aller belangrijkste en de grootste reden die me nog steeds hier houdt: de liefde

Kortom: mijn leventje in de harde realiteit van Israël is zo slecht nog niet! Heb in acht maanden tijd al heel wat opgebouwd. De fundering staat! Nu wordt het tijd voor het gedetailleerdere werk!

Nessikot!

Hanith

Tikun Olam oneindig!

Dozen, koffers,een backpack en tassen vol spullen om me heen. Daar zit ik dan, in mijn kamertje, wachtend op mijn paps totdat hij me komt helpen verhuizen. Dat was het dan Tikun Olam is nu echt voorbij. Een mix van allerlei gevoelens hebben de afgelopen week zich meester van me gemaakt.. Waardering voor het interessante programma, verdriet voor het afscheid nemen van zowel de mensen als deze mooie ervaring, opwinding en angst voor het begin van mijn nieuwe leven, en ga zo maar door...

Afgelopen weken, maanden zelfs zijn voorbij gevlogen. Heb o.a. genoten van het bezoek van mijn lieve memmie en Harry die me twee en een halve week kwamen opzoeken. Gelukkig kon ik een week vrij nemen van mijn programma zodat we met zijn drieën een mooie trip naar het noorden konden maken. Met ons gehuurde autootje hebben we heel wat afgetuft. Zelfs nog even gezwaaid naar onze geliefde buren Libanon en Syrië. Verder pittige hiketochten gemaakt, de Bahai tuinen bekeken, kersen geplukt, de kabelbaan naar Mount Hermon genomen, in het meer van Gallilee gezwomen, gebarbecued bij mijn paps in Nofim, geslenterd door de nauwe straatjes van Jaffo, geluierd aan het strand van Tel-Aviv en nog zoveel meer. Echt top!

En dan nu... tijd voor de volgende stap. Dit afgelopen half jaar in Israël als deelnemster van het Tikun Olam programma was een hele goede ervaring voor me en het smaakt absoluut naar meer. Heb dan ook besloten om ‘voorlopig' hier te blijven. Het wordt nu tijd om het echte leven te gaan ervaren. Vandaag verhuis ik naarmijn nieuwekamer in het centrum van Tel-Aviv. Volgende week begin ik aan een intensieve taalcursus, wat inhoud 5 dagen in de week 5 uren per dag fanatiek Hebreeuws studeren! Daarnaast hoop ik een baantje als serveerster te kunnen vinden om de huur te kunnen betalen. Dit is het voorlopige plan. En daarna....wie dan leeft wie dan zorgt

Tenslotte mijn missie Tikun Olam, of te wel fixing the world. Helaas is hij nog niet helemaal voldaan, maar ik heb mijn best gedaan en zal ook altijd mijn best blijven doen!!

Lieve mensen, todaraba voor al jullie lieve en grappige reacties op mijn site. Ik weet dat het cliché klinkt maar het doet me elke keer weer erg goed om wat van jullie te horen!

Pesach!

De winter heeft zich inmiddels ingewisseld voor het voorjaar! De tijd vliegt voorbij, zoveel beleeft, zo weinig geschreven....

Afgelopenmaandenheb ik genoten van een leventje met als ritme3 dagen vrijwilligen, 1 dag leren, (weekend)tripje maken, taallessen volgenen seminnars bijwonen.

Ter afwisseling van dit (heerlijke) leventje gaf Tikun Olam ons de mogelijkheid om een week lang vrijwilligerswerk te doenbuiten Tel-Aviv.Een van de mogelijkheden was een week helpen inSderot. Sderot is een stadje vlakbij degrens met de gazastrook. Sinds 2005 heeftIsraël besloten om zich volledig terug te trekken uit dit gebied. Na heftige gevechten tussen Hamas en Fatah hebben de Hamasstrijders uiteindelijk het gebied overgenomen. Nu het Israëlische leger geen controle meer heeftin de Gazastrook,kan Hamas doen wat ze wil. En dat is helaas Israël bestoken met raketten. De stad die het meest getroffen wordt door deze raketten is Sderot vanwege zijn nabijgelegen ligging. Om mijn steun te betuigen aan de inwoners van Sderot besloot ik samen met nog vier andere groepsgenootjes om hier een week lang te helpen. Ik moet zeggen dat deze week een hele ervaring was.

Uit veiligheidsoverwegingen sliepen we een week lang in een schuilkelder onder de grond. Onze opdracht was, het verven van huizen. De eerste dag waren we nog een beetje onwennig en klungelig, maar al snel kregen we de smaak te pakken en gingen we als een speer: badkamers, keukens, hele woonkamers voor ons geen probleem. Wat het werk leuk maakte was dat we elke keer weer bij een nieuwe familie aan de slag gingen en hen leerden kennen. We aten met ze, hoorden verhalen over waar ze vandaan kwamen, douchten bij ze (er was geen douche in de schuilkelder) en proefden zo een beetje van het Israëlische familieleven. De eerste paar dagen vielen er gelukkig geen raketten, maar halverwege de week begon het dan toch echt. Zodra er een raket in de lucht gesignaleerd wordt, gaat er een alarm af en dan weet je dat je nog 15 sec hebt om dekking te zoeken. Dit betekend of naar een schuilkelder rennen of op de grond gaan liggen. Vooral als je op straat loopt is dit nogal een enge ervaring omdat je niet altijd ergens kunt schuilen. Gelukkig heb ik dit niet mee hoeven maken, elke keer als het alarm afging bevond ik mij of in onze schuilkelder of in een huis. Toch loop je constant rond met het gevoel dat er ieder moment een raket kan vallen. Je ziet dan ook niet heel veel mensen op straat. Alleen als het echt nodig is gaan mensen de straat op, kinderen spelen binnen, elk bushokje heeft een schuilhuisje, etc.Wat een contrast met Tel-Aviv! Absoluuteen erg aparte, maarzekerinteressanteervaring...

En dan nu.... vakantie! Komende zaterdag begint Pesach. Een van de belangrijkere feesten in het jodendom. Met Pesach herdenken we de joodse slavernij in Egypte en de uittocht uitEgypte '(Exodus').Pesach duurt zeven dagen en begint met een sederavond. Deze avond loopt altijd volgens een vrij vast patroon waarin teksten worden gelezen, liederen gezongen, 4 glazen wijn gedronken en een maaltijd ( de sedermaaltijd) gegeten. Tijdens de hele pesachweek, mag je volgens dereligieuze voorschriften geen gerezen voedsel eten. In plaats van normaal brood eten we matzes. Een heleboel winkels verkopen dan ook geen deegproducten of gaan helemaal dicht. Deze zaterdag begint het al. Ik ga het bij familie thuis vieren samen met mijn vader en Maria. (groepsgenootje) Dit is mijn eerste keer dat ik met Pesach ik Israël ben en ook dat wordt een hele ervaring:)

Vervolgens komt aankomende dinsdagmiddag mijn lieve vriendinnetje Sjirkje aan op het vliegveld Ben Gurion. Ze komt me drie weken lang gezelschap houden hier in dit fascinerende land. Natuurlijk gaan we lekker rondreizen, en voor genieten, heel veel genieten :)!!

Gak sameach!

Hanith

P.s: ben al bijna beroemd hier:

http://www.jpost.com/servlet/Satellite?cid=1208246572669&pagename=JPost/JPArticle/ShowFull

Winter in Israel..

Haaaaaaaatjoeee! haaaatjssssoeee... zo gaat het al een paar dagen lang de hele dag door... Iedereen in mijn groep is er van overtuigd dat ik het wereldrecord haaatsjoe-en met gemak op mijn naam kan zetten! Kortom, ik ben een beetje verkouden :) Maar gewapend met een kop thee, een elektrisch kacheltje en een doos tissues kruip ik achter mijn laptop voor een nieuwe update vanuit het Midden-Oosten...

Deze week woon ik alweer een maand in Tel-Aviv. Langzaamaan begin ik de stad steeds beter te leren kennen en wordt het steeds gemakkelijker om mijn eigen weg te vinden in de chaos. Iedereen in de rest van Israël blijft me maar vertellen dat Tel-Aviv een klein landje op zich is. Een leven in een bubbel. Dit is dan ook absoluut waar, je kan een heerlijk leven leiden in Tel-Aviv zonder door te hebben wat er in de rest van het land allemaal aan de hand is. En dat is heel wat!. Hoe langer ik in Israël woon hoe gecompliceerder de situatie voor me wordt. Mijn Tikun Olam programma neigt nogal naar de linkse kant terwijl mijn (religieuze) familie meer naar de rechtse kant neigt. Hierdoor krijg ik allerlei tegenstrijdige gezichtspunten voorgeschoteld wat vaak behoorlijk verwarrend voor me is. Om uit al deze info een eigen mening te vormen is simpel gezegd dan ook niet gemakkelijk :-)

Ok terug naar mijn dagelijkse leventje! Ben ondertussen begonnen met mijn vrijwilligerswerk. Ik heb voor 3 verschillende projecten gekozen.

Nr 1: Zeva: Een soort van sociale vaardigheidstraining voor een groep van 25 kinderen rond de 10 jaar die sociale, emotionele en of leerproblemen hebben.

Nr 2: Etgariem: Een project waarin we sportieve activiteiten doen (voornamelijk fietsen) met kinderen tussen de 8 en 16 jaar met psychische en of fysieke problemen.

Nr 3: Nofim: Een normale basisschool 2 minuten bij mijn huis vandaan waar ik werk met de vluchtelingen uit Sudan en Darfur. Sinds afgelopen zomer zijn er een heleboel vluchtelingen uit Sudan en Darfur via Egypte Israël binnen gekomen. Niemand weet precies wat ze met ze aan moeten en de kids gaan dan ook naar een gewone basisschool. Ik ben mentor van een heel schattig meisje van 8 jaar maar werk ook met andere vluchtelingen. Help ze met Hebreeuws leren(!?), speel spelletjes met ze, praat met ze, etc. Best een uitdaging maar wel erg leuk!

Verder bestond afgelopen maand uit: genieten van de zon, balen van de regen, Daviscup Israël -Zweden kijken, televisieopnames van een uber zionistisch tv-programma in Jeruzalem bijwonen, stappen, kopjes koffie drinken met mijn nichtje,genieten van het beste chocoladerestaurant ooit, nieuwe interessante mensen leren kennen, 2daagse hiketocht door de negevwoestijn maken, moe worden van de Amerikaanse onzin praatjes in mijn groep ;-), onze joodse identiteit bespreken tijdens onze lessen in de seculiere Jesshiva, Bulgaars eten met mijn pappa, Hebreeuws studeren, huisfeestjes van Israëliërs bezoeken, en nog zo veel meer... !

Liefs Hanith

Tel-Aviv!!

Daar zit ik dan op het dakterras, te genieten van zowel het zonnetje als mijn nieuwe leven! Afgelopen zondag ben ik verhuisd naar mijn appartement in Zuid Tel-Aviv die ik samen met nog vier groepsgenoten deel. De andere vijf groepsgenoten wonen op nog geen 3 minuten loopafstand (mijn tweede huis).

De Tikun Olam groep bestaat in totaal uit zeven Amerikanen, (vier jongens en drie meiden), een Russisch meisje en een Hongaars meisje. Langzamerhand kom ik steeds meer over iedereen te weten en hoe de groepsverhoudingen liggen. Erg grappig om van iedereen afzonderlijk te horen hoe het allemaal in elkaar steekt. Zoveel verschillende versies van hetzelfde verhaal..Gelukkig is iedereen erg aardig en doen ze hun best om me bij de groep te betrekken!

Wat me afgelopen dagen vrij duidelijk is geworden is dat het programma vooral als basis dient. Er zijn 3 dagen in de week gereserveerd voor vrijwilligerswerk, 1 dag in de week voor studie, 1 dag in de week voor een culturele activiteit en ikzelf ga dan nog 2 extra avonden in de week naar Ulpan Gordon (een talenschool in het centrum van Tel-Aviv). Wat je voor de rest met je vrije tijd doet (en dat is best veel!) moet iedereen zelf weten.

Afgelopen week ben ik begonnen met het meekijken bij verschillende vrijwilligersprojecten. Wil het liefst zo snel mogelijk aan de slag dus komende week ga ik nog een paar bekijken en dan wil ik beslissen welke het gaan worden. Heb al een aantal erg boeiende bezocht dus dat moet wel goed komen!

Kortom mijn eerste week is me erg goed bevallen, ik geniet van alle nieuwe dingen om me heen! Van de gevarieerde groep Tikun Olam-ers, van de interessante leersessies, de praatjes op straat, in de supermarkt en in de bus met Israëliërs, het chaotische verkeer in Tel-Aviv, de winter zon, het verbeteren van mijn Hebreeuws, het contact met mijn familie, het uitgaansleven en... en... en...........!!

Liefs Hanith

P.s foto's van dit nieuwe leven volgen snel!

Time flies when you having fun...

Terwijl ik met één hand een traan wegveeg zwaai ik met de andere mijn zusje uit! Doeeei lieve Ella....! Dat was het dan, de twee weken vakantie met mijn zus zitten er alweer op, helaas.... Twee weken die we volop benut hebben en waarin we volop genoten hebben!

De rode draad in deze vakantie was toch wel heel duidelijk: familie! Na vijf jaar niet in Israël geweest te zijn, waren we bijna alweer vergeten hoe ongelofelijk lieve en warme familie we hebben. Allereerst was het natuurlijk erg leuk om onze vader na zo'n lange tijd weer te zien! En dan natuurlijk opa en oma, ooms, tantes, neefjes en nichtjes. Allemaal deden ze enorm hun best om ons welkom te heten en ons te ontmoeten. We voelden ons af en toe dan ook net twee koninginnetjes!

Dit begon gelijk al. Voordat we het helemaal doorhadden waren we de dag na onze aankomst al sabbat aan het vieren bij de familie Gordon. Sabbat begint op vrijdagavond net voordat het donker wordt en eindigt de volgende dag als de eerste drie sterren aan de hemel staan. Vrijdagavond is het Erv-sabbat oftewel sabbatavond. Deze avond begint met bidden in de bethakneset waarna de hele familie bij elkaar komt voor een uitgebreide maaltijd waarin gebeden, gezongen, gegeten gelachen en gepraat wordt. Omdat God de wereld in 6 dagen schiep en de zevende dag rust nam, geldt dit ook voor het joodse volk. Er mag op sabbat dan ook niks anders gedaan worden dan rusten en bidden. Dus geen elektriciteit gebruiken, niet koken, niet werken, niet autorijden, noem maar op. Dit geeft een hele mooie, spirituele sfeer. Het was dan ook erg bijzonder om dit weer mee te maken!

Naast alle familyfun zijn Ella en ik ook nog met zijn tweetjes op minireis geweest. Zoals al op de planning stond zijn we een paar daagjes gaan relaxen in Eilat. Eilat ligt in het zuidelijkste puntje van Israël aan de rode zee, waar het een stukje warmer is dan in de rest van Israël. We hebben lekker rustig aan gedaan; gezond, gezwommen, dolfijntjes bekeken en meer van dat soort vervelende dingen..

Ook hadden we een uitstapje naar Petra in Jordanië op de planning staan. Na wat getwijfeld ( we werden door verschillende Israëliërs gewaarschuwd dat het niet heel veilig is) hebben we toch besloten om het te doen. We zijn met zijn tweeën op ons Nederlandse paspoort gegaan en dat was geen probleem. Petra is dit jaar verkozen tot één van de zeven wereldwonderen en volgens ons is dat volkomen terecht. Het is een eeuwen oude stad, oorspronkelijk gemaakt door bedoeinen uit Jemen en en Saoedie Arabie. De stad bestaat uit gebouwen die gebeeldhouwd zijn uit de bergen. Dit levert enorme ‘paleizen', grotten en tombes op. Zeker de moeite waard!

Komende twee weken spendeer ik nog bij mijn vader thuis en dan wordt het 15 Januari toch echt tijd om de wereld te gaan repareren :D

Nessikot,
Hanith

P.S. Hoop dat iedereen een goede jaarwisseling heeft gehad en bij deze nog een heel gelukkig 2008!

Lieve mensen welkom op mijn Reislog!

Welkom op mijn reislog!

Dé plaats om op de hoogte te blijven van al mijn avonturen en ervaringen tijdens mijn ontdekkingstocht in Israel! Vanaf nu zul je hier dan ook regelmatig nieuwe verhalen en foto's vinden, en via de kaart weet je altijd precies waar ik me bevind en waar ik ben geweest! Meer informatie over mijzelf en de reis die ik ga maken vind je in het profiel.

Wil je automatisch een mailtje ontvangen wanneer er een nieuw verhaal of een nieuwe fotoserie op deze site staat? Meld je dan aan voor mijn mailinglijst door je e-mail adres achter te laten in de rechter kolom.

Laat gerust af en toe eens een berichtje achter!

Leuk dat je met me meereist!

Groetjes,

Hanith